Marie Antheunis - Bewerkingsoverzicht

Johan Francke op 11 apr 2025 om 05:54

2025-04-11T05:54:06Z

← Oudere versie		Versie van 11 apr 2025 05:54
Regel 10:		Regel 10:
	}}		}}
	==Achtergrond==		==Achtergrond==
	Marie Antheunis was een alleenstaande moeder van een zoontje (Ben). Zij runde een handeltje in koolzaadolie, sigaretten en andere waar en fietste regelmatig de polders door op zoek naar klanten, ook in de oorlog. Het maakte haar niet uit of zij vriend of vijand waren. Politiek interesseerde haar niet. Zo werd de 38-jarige Marie – evenals Deborah van Es, boerendochter van een NSB-landwachter - ook wel eens gesignaleerd met Duitsers.		Marie Antheunis was een alleenstaande moeder van een zoontje (Ben). Zij runde een handeltje in koolzaadolie, sigaretten en andere waar en fietste regelmatig de polders door op zoek naar klanten, ook in de oorlog. Het maakte haar niet uit of zij vriend of vijand waren. Politiek interesseerde haar niet. Zo werd de 38-jarige Marie – evenals [[Deborah van Es]], boerendochter van een NSB-landwachter - ook wel eens gesignaleerd met Duitsers.

	==Dolle dinsdag==		==Dolle dinsdag==
Regel 20:		Regel 20:
	Vader Antheunis ging intussen op zoek naar zijn vermiste dochter. Hij verspreidde een pamflet toen interneringskamp Groot Eiland werd gesloten. In dat kamp hadden een half jaar lang collaborateurs opgesloten gezeten. Liefjes van Wehrmachtsoldaten werden er ook opgesloten, hoewel dat eigenlijk niet mocht.		Vader Antheunis ging intussen op zoek naar zijn vermiste dochter. Hij verspreidde een pamflet toen interneringskamp Groot Eiland werd gesloten. In dat kamp hadden een half jaar lang collaborateurs opgesloten gezeten. Liefjes van Wehrmachtsoldaten werden er ook opgesloten, hoewel dat eigenlijk niet mocht.
	Antheunis was ervan overtuigd dat zijn dochter en Deborah Van Es waren vermoord tijdens hun verblijf in het interneringskamp Groot Eiland. Er deden allerlei verhalen de ronde over mishandelde gevangenen, soldatenliefjes die op een vervelende manier inwendig onderzocht zouden zijn en zelfs verkrachting. De familie had een schoonzoon al eens tevergeefs naar Groot Eiland gestuurd op zoek naar de vrouwen. Ook een gezamenlijke advertentie in plaatselijke krant had in januari 1945 niets opgeleverd.		Antheunis was ervan overtuigd dat zijn dochter en Deborah Van Es waren vermoord tijdens hun verblijf in het interneringskamp Groot Eiland. Er deden allerlei verhalen de ronde over mishandelde gevangenen, soldatenliefjes die op een vervelende manier inwendig onderzocht zouden zijn en zelfs verkrachting. De familie had een schoonzoon al eens tevergeefs naar Groot Eiland gestuurd op zoek naar de vrouwen. Ook een gezamenlijke advertentie in plaatselijke krant had in januari 1945 niets opgeleverd.
	De beschuldiging die de vader in het pamflet uit richting het Militair Gezag deed, deed veel stof opwaaien in het Zeeuws-Vlaamse dorp. Want hoe kon je van moord spreken als de lichamen nooit waren gevonden, vroegen veel Axelaren zich af. Velen vermoedden dat dit een "opgezette hetze was door de vrije pro-Duitsers". Ze vonden dat het gezag maar eens streng tegen deze kliek moest optreden, "omdat zij blijkbaar nog niet hebben begrepen dat niet zij, maar wij de baas waren en dat het moffengewroet nu maar eens uit moest zijn".		De beschuldiging die de vader in het pamflet uit richting het Militair Gezag deed, deed veel stof opwaaien in het Zeeuws-Vlaamse dorp. Want hoe kon je van moord spreken als de lichamen nooit waren gevonden, vroegen veel Axelaren zich af. Velen vermoedden dat dit een ''opgezette hetze was door de vrije pro-Duitsers.'' Ze vonden dat het gezag maar eens streng tegen deze kliek moest optreden, ''omdat zij blijkbaar nog niet hebben begrepen dat niet zij, maar wij de baas waren en dat het moffengewroet nu maar eens uit moest zijn.''

	==Zaak alsnog opgehelderd==		==Zaak alsnog opgehelderd==
	Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es was gebeurd duurde het nog lange tijd voordat er helderheid kwam in de zaak. De beide vrouwen bleken gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker Rubens. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten.		Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es was gebeurd duurde het nog lange tijd voordat er helderheid kwam in de zaak. De beide vrouwen bleken gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker [[Rubens]]. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten.
	Kort voor de ~~20e~~ februari 1946 had vader Antheunis - woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid opleverde – nog een pamflet laten drukken, dat hij huis aan huis in Axel bezorgde. 'Sadistenmoord´ zo luidde de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem deed. "Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?", zo riep hij zijn plaatsgenoten toe, "waar blijft gerechtigheid?”<ref>[https://krantenbankzeeland.nl/issue/vze/1946-02-22/edition/null/page/1 Krantenbank Zeeland, 'Recht of propaganda', in: De Vrije Zeeuw, 22 februari 1946, pag. 1]</ref>		Kort voor de 20ste februari 1946 had vader Antheunis -woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid opleverde- nog een pamflet laten drukken, dat hij huis aan huis in Axel bezorgde. 'Sadistenmoord´ zo luidde de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem deed. ''Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?,'' zo riep hij zijn plaatsgenoten toe, ''waar blijft gerechtigheid?''<ref>[https://krantenbankzeeland.nl/issue/vze/1946-02-22/edition/null/page/1 Krantenbank Zeeland, 'Recht of propaganda', in: De Vrije Zeeuw, 22 februari 1946, pag. 1]</ref>

	== Bronnen ==		== Bronnen ==

Wim van Gorsel: /* Zaak alsnog opgehelderd */

2024-03-01T08:10:28Z

Zaak alsnog opgehelderd

← Oudere versie		Versie van 1 mrt 2024 08:10
Regel 24:		Regel 24:
	==Zaak alsnog opgehelderd==		==Zaak alsnog opgehelderd==
	Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es was gebeurd duurde het nog lange tijd voordat er helderheid kwam in de zaak. De beide vrouwen bleken gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker Rubens. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten.		Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es was gebeurd duurde het nog lange tijd voordat er helderheid kwam in de zaak. De beide vrouwen bleken gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker Rubens. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten.
	Kort voor de 20e februari 1946 had vader Antheunis - woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid opleverde – nog een pamflet laten drukken, dat hij huis aan huis in Axel bezorgde. 'Sadistenmoord´ zo luidde de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem deed. "Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?", zo riep hij zijn plaatsgenoten toe, "waar blijft gerechtigheid?”		Kort voor de 20e februari 1946 had vader Antheunis - woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid opleverde – nog een pamflet laten drukken, dat hij huis aan huis in Axel bezorgde. 'Sadistenmoord´ zo luidde de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem deed. "Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?", zo riep hij zijn plaatsgenoten toe, "waar blijft gerechtigheid?”<ref>[https://krantenbankzeeland.nl/issue/vze/1946-02-22/edition/null/page/1 Krantenbank Zeeland, 'Recht of propaganda', in: De Vrije Zeeuw, 22 februari 1946, pag. 1]</ref>

	== Bronnen ==		== Bronnen ==

Wim van Gorsel: /* Literatuur */

2024-03-01T08:03:10Z

Literatuur

← Oudere versie		Versie van 1 mrt 2024 08:03
Regel 28:		Regel 28:
	== Bronnen ==		== Bronnen ==
	=== Literatuur ===		=== Literatuur ===
	*[https://iguana.zebi.nl/iguana/www.main.cls?surl=catalogus#recordid=305391879Index=Indexppn ''Marie Antheunis (documentatiemap)'' (Middelburg: Zeeuws Documentatiecentrum, 2009).]		*[https://iguana.zebi.nl/iguana/www.main.cls?surl=catalogus#recordid=305391879Index=Indexppn Marie Antheunis (documentatiemap) (Middelburg: Zeeuws Documentatiecentrum, 2009)]

	===Sites===		===Sites===

Wim van Gorsel: /* =Vermissing en zoektocht */

2023-09-12T07:26:41Z

=Vermissing en zoektocht

← Oudere versie		Versie van 12 sep 2023 07:26
Regel 16:		Regel 16:
	De plaatselijke dominee Piet van Oeveren, die zichzelf tot interim-burgemeester had uitgeroepen na de vlucht van de Duitse burgemeester, maakte er een einde aan. Hij waarschuwde op een aanplakbiljet voor samenscholen en raadde de dorpelingen aan binnen te blijven. De rust keerde voorlopig terug en op 19 september werd Axel echt bevrijd.		De plaatselijke dominee Piet van Oeveren, die zichzelf tot interim-burgemeester had uitgeroepen na de vlucht van de Duitse burgemeester, maakte er een einde aan. Hij waarschuwde op een aanplakbiljet voor samenscholen en raadde de dorpelingen aan binnen te blijven. De rust keerde voorlopig terug en op 19 september werd Axel echt bevrijd.

	===Vermissing en zoektocht==		==Vermissing en zoektocht==
	Intussen werden Marie Antheunis en Deborah van Es vermist. De twee vermiste vrouwen hadden vermoedelijk ook met de volkswoede te maken gekregen. Marie Antheunis was die dag op de fiets op weg naar huis vanuit Terneuzen, waar ze had gelogeerd bij haar zus. Maar ze was nooit in Axel aangekomen. Deborah van Es was voor het laatst gezien op een Duitse pantserwagen; ergens tussen Axel en Terneuzen.		Intussen werden Marie Antheunis en Deborah van Es vermist. De twee vermiste vrouwen hadden vermoedelijk ook met de volkswoede te maken gekregen. Marie Antheunis was die dag op de fiets op weg naar huis vanuit Terneuzen, waar ze had gelogeerd bij haar zus. Maar ze was nooit in Axel aangekomen. Deborah van Es was voor het laatst gezien op een Duitse pantserwagen; ergens tussen Axel en Terneuzen.
	Vader Antheunis ging intussen op zoek naar zijn vermiste dochter. Hij verspreidde een pamflet toen interneringskamp Groot Eiland werd gesloten. In dat kamp hadden een half jaar lang collaborateurs opgesloten gezeten. Liefjes van Wehrmachtsoldaten werden er ook opgesloten, hoewel dat eigenlijk niet mocht.		Vader Antheunis ging intussen op zoek naar zijn vermiste dochter. Hij verspreidde een pamflet toen interneringskamp Groot Eiland werd gesloten. In dat kamp hadden een half jaar lang collaborateurs opgesloten gezeten. Liefjes van Wehrmachtsoldaten werden er ook opgesloten, hoewel dat eigenlijk niet mocht.

Wim van Gorsel: /* Achtergrond */

2023-09-12T07:26:32Z

Achtergrond

← Oudere versie		Versie van 12 sep 2023 07:26
Regel 12:		Regel 12:
	Marie Antheunis was een alleenstaande moeder van een zoontje (Ben). Zij runde een handeltje in koolzaadolie, sigaretten en andere waar en fietste regelmatig de polders door op zoek naar klanten, ook in de oorlog. Het maakte haar niet uit of zij vriend of vijand waren. Politiek interesseerde haar niet. Zo werd de 38-jarige Marie – evenals Deborah van Es, boerendochter van een NSB-landwachter - ook wel eens gesignaleerd met Duitsers.		Marie Antheunis was een alleenstaande moeder van een zoontje (Ben). Zij runde een handeltje in koolzaadolie, sigaretten en andere waar en fietste regelmatig de polders door op zoek naar klanten, ook in de oorlog. Het maakte haar niet uit of zij vriend of vijand waren. Politiek interesseerde haar niet. Zo werd de 38-jarige Marie – evenals Deborah van Es, boerendochter van een NSB-landwachter - ook wel eens gesignaleerd met Duitsers.

	===Dolle dinsdag===		==Dolle dinsdag==
	Op 5 september 1944 (‘Dolle dinsdag’), toen de bevolking van Axel dacht dat de bevrijding aanstaande was, begon ook in Axel de jacht op verraders en moffenmeiden, zoals de meisjes worden genoemd die met de Duitsers vrijden. Het 'moffenkledder' werd kaalgeschoren, een vrouw uit een naastliggend dorp zelfs gebrandmerkt met een hakenkruis. Veel NSB'ers kregen stenen naar hun hoofd.		Op 5 september 1944 (‘Dolle dinsdag’), toen de bevolking van Axel dacht dat de bevrijding aanstaande was, begon ook in Axel de jacht op verraders en moffenmeiden, zoals de meisjes worden genoemd die met de Duitsers vrijden. Het 'moffenkledder' werd kaalgeschoren, een vrouw uit een naastliggend dorp zelfs gebrandmerkt met een hakenkruis. Veel NSB'ers kregen stenen naar hun hoofd.
	De plaatselijke dominee Piet van Oeveren, die zichzelf tot interim-burgemeester had uitgeroepen na de vlucht van de Duitse burgemeester, maakte er een einde aan. Hij waarschuwde op een aanplakbiljet voor samenscholen en raadde de dorpelingen aan binnen te blijven. De rust keerde voorlopig terug en op 19 september werd Axel echt bevrijd.		De plaatselijke dominee Piet van Oeveren, die zichzelf tot interim-burgemeester had uitgeroepen na de vlucht van de Duitse burgemeester, maakte er een einde aan. Hij waarschuwde op een aanplakbiljet voor samenscholen en raadde de dorpelingen aan binnen te blijven. De rust keerde voorlopig terug en op 19 september werd Axel echt bevrijd.

	===~~Vermist=~~==		===Vermissing en zoektocht==
	Intussen werden Marie Antheunis en Deborah van Es vermist. De twee vermiste vrouwen hadden vermoedelijk ook met de volkswoede te maken gekregen. Marie Antheunis was die dag op de fiets op weg naar huis vanuit Terneuzen, waar ze had gelogeerd bij haar zus. Maar ze was nooit in Axel aangekomen. Deborah van Es was voor het laatst gezien op een Duitse pantserwagen; ergens tussen Axel en Terneuzen.		Intussen werden Marie Antheunis en Deborah van Es vermist. De twee vermiste vrouwen hadden vermoedelijk ook met de volkswoede te maken gekregen. Marie Antheunis was die dag op de fiets op weg naar huis vanuit Terneuzen, waar ze had gelogeerd bij haar zus. Maar ze was nooit in Axel aangekomen. Deborah van Es was voor het laatst gezien op een Duitse pantserwagen; ergens tussen Axel en Terneuzen.

	~~===Zoektocht===~~
	Vader Antheunis ging intussen op zoek naar zijn vermiste dochter. Hij verspreidde een pamflet toen interneringskamp Groot Eiland werd gesloten. In dat kamp hadden een half jaar lang collaborateurs opgesloten gezeten. Liefjes van Wehrmachtsoldaten werden er ook opgesloten, hoewel dat eigenlijk niet mocht.		Vader Antheunis ging intussen op zoek naar zijn vermiste dochter. Hij verspreidde een pamflet toen interneringskamp Groot Eiland werd gesloten. In dat kamp hadden een half jaar lang collaborateurs opgesloten gezeten. Liefjes van Wehrmachtsoldaten werden er ook opgesloten, hoewel dat eigenlijk niet mocht.
	Antheunis was ervan overtuigd dat zijn dochter en Deborah Van Es waren vermoord tijdens hun verblijf in het interneringskamp Groot Eiland. Er deden allerlei verhalen de ronde over mishandelde gevangenen, soldatenliefjes die op een vervelende manier inwendig onderzocht zouden zijn en zelfs verkrachting. De familie had een schoonzoon al eens tevergeefs naar Groot Eiland gestuurd op zoek naar de vrouwen. Ook een gezamenlijke advertentie in plaatselijke krant had in januari 1945 niets opgeleverd.		Antheunis was ervan overtuigd dat zijn dochter en Deborah Van Es waren vermoord tijdens hun verblijf in het interneringskamp Groot Eiland. Er deden allerlei verhalen de ronde over mishandelde gevangenen, soldatenliefjes die op een vervelende manier inwendig onderzocht zouden zijn en zelfs verkrachting. De familie had een schoonzoon al eens tevergeefs naar Groot Eiland gestuurd op zoek naar de vrouwen. Ook een gezamenlijke advertentie in plaatselijke krant had in januari 1945 niets opgeleverd.

Wim van Gorsel: /* Zaak alsnog opgehelderd */

2023-09-12T07:25:28Z

Zaak alsnog opgehelderd

← Oudere versie		Versie van 12 sep 2023 07:25
Regel 26:		Regel 26:
	==Zaak alsnog opgehelderd==		==Zaak alsnog opgehelderd==
	Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es was gebeurd duurde het nog lange tijd voordat er helderheid kwam in de zaak. De beide vrouwen bleken gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker Rubens. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten.		Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es was gebeurd duurde het nog lange tijd voordat er helderheid kwam in de zaak. De beide vrouwen bleken gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker Rubens. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten.
	Kort voor de 20e februari 1946 had vader Antheunis - woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid opleverde – nog een pamflet laten drukken, dat hij huis aan huis in Axel bezorgde. 'Sadistenmoord´ zo luidde de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem deed. "Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?", zo riep hij zijn plaatsgenoten toe, "waar blijft gerechtigheid?” ~~<ref>[https://iguana.zebi.nl/iguana/www.main.cls?surl=catalogus#recordid=305391879Index=Indexppn ''Marie Antheunis (documentatiemap)'' (Middelburg: Zeeuws Documentatiecentrum, 2009).]</ref>~~		Kort voor de 20e februari 1946 had vader Antheunis - woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid opleverde – nog een pamflet laten drukken, dat hij huis aan huis in Axel bezorgde. 'Sadistenmoord´ zo luidde de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem deed. "Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?", zo riep hij zijn plaatsgenoten toe, "waar blijft gerechtigheid?”

	== Bronnen ==		== Bronnen ==

Wim van Gorsel op 28 mrt 2023 om 09:03

2023-03-28T09:03:26Z

← Oudere versie		Versie van 28 mrt 2023 09:03
Regel 13:		Regel 13:

	===Dolle dinsdag===		===Dolle dinsdag===
	Op 5 september 1944 (‘Dolle dinsdag’), toen de bevolking van Axel dacht dat de bevrijding aanstaande was, begon ook in Axel de jacht op verraders en moffenmeiden, zoals de meisjes worden genoemd die met de Duitsers vrijden. Het 'moffenkledder' werd kaalgeschoren, een vrouw uit een naastliggend dorp zelfs gebrandmerkt met een hakenkruis. NSB'ers kregen stenen naar hun hoofd.		Op 5 september 1944 (‘Dolle dinsdag’), toen de bevolking van Axel dacht dat de bevrijding aanstaande was, begon ook in Axel de jacht op verraders en moffenmeiden, zoals de meisjes worden genoemd die met de Duitsers vrijden. Het 'moffenkledder' werd kaalgeschoren, een vrouw uit een naastliggend dorp zelfs gebrandmerkt met een hakenkruis. Veel NSB'ers kregen stenen naar hun hoofd.
	De plaatselijke dominee Piet van Oeveren, die zichzelf tot interim-burgemeester had uitgeroepen na de vlucht van de Duitse burgemeester, maakte er een einde aan. Hij waarschuwde op een aanplakbiljet voor samenscholen en raadde de dorpelingen aan binnen te blijven. De rust keerde voorlopig terug en op 19 september werd Axel echt bevrijd.		De plaatselijke dominee Piet van Oeveren, die zichzelf tot interim-burgemeester had uitgeroepen na de vlucht van de Duitse burgemeester, maakte er een einde aan. Hij waarschuwde op een aanplakbiljet voor samenscholen en raadde de dorpelingen aan binnen te blijven. De rust keerde voorlopig terug en op 19 september werd Axel echt bevrijd.

	===Vermist===		===Vermist===
	Intussen werden Marie Antheunis en Deborah van Es vermist. De twee vermiste vrouwen hadden vermoedelijk ook met de volkswoede te maken gekregen. Marie Antheunis was die dag op de fiets op weg naar huis vanuit Terneuzen, waar ze had gelogeerd bij haar zus. Maar ze is nooit in Axel aangekomen. Deborah van Es is voor het laatst gezien op een Duitse pantserwagen ergens tussen Axel en Terneuzen.		Intussen werden Marie Antheunis en Deborah van Es vermist. De twee vermiste vrouwen hadden vermoedelijk ook met de volkswoede te maken gekregen. Marie Antheunis was die dag op de fiets op weg naar huis vanuit Terneuzen, waar ze had gelogeerd bij haar zus. Maar ze was nooit in Axel aangekomen. Deborah van Es was voor het laatst gezien op een Duitse pantserwagen; ergens tussen Axel en Terneuzen.

	===Zoektocht===		===Zoektocht===
	Vader Antheunis ging intussen op zoek naar zijn vermiste dochter. Hij verspreidde een pamflet ~~als~~ interneringskamp Groot Eiland werd gesloten. In dat kamp hadden een half jaar lang collaborateurs opgesloten gezeten. Liefjes van Wehrmachtsoldaten werden er ook opgesloten, hoewel dat eigenlijk niet mocht.		Vader Antheunis ging intussen op zoek naar zijn vermiste dochter. Hij verspreidde een pamflet toen interneringskamp Groot Eiland werd gesloten. In dat kamp hadden een half jaar lang collaborateurs opgesloten gezeten. Liefjes van Wehrmachtsoldaten werden er ook opgesloten, hoewel dat eigenlijk niet mocht.
	Antheunis was ervan overtuigd dat zijn dochter en Deborah Van Es waren vermoord tijdens hun verblijf in het interneringskamp Groot Eiland. Er deden allerlei verhalen de ronde over mishandelde gevangenen, soldatenliefjes die op een vervelende manier inwendig onderzocht zouden zijn en zelfs verkrachting. De familie had een schoonzoon al eens tevergeefs naar Groot Eiland gestuurd op zoek naar de vrouwen. Ook een gezamenlijke advertentie in plaatselijke krant had in januari 1945 niets opgeleverd.		Antheunis was ervan overtuigd dat zijn dochter en Deborah Van Es waren vermoord tijdens hun verblijf in het interneringskamp Groot Eiland. Er deden allerlei verhalen de ronde over mishandelde gevangenen, soldatenliefjes die op een vervelende manier inwendig onderzocht zouden zijn en zelfs verkrachting. De familie had een schoonzoon al eens tevergeefs naar Groot Eiland gestuurd op zoek naar de vrouwen. Ook een gezamenlijke advertentie in plaatselijke krant had in januari 1945 niets opgeleverd.
	De beschuldiging die de vader in het pamflet uit richting het Militair Gezag deed veel stof opwaaien in het Zeeuws-Vlaamse dorp. Want hoe ~~kan~~ je van moord spreken als de lichamen nooit ~~zijn~~ gevonden, vroegen veel Axelaren zich af. Velen ~~vermoeden~~ dat dit een "opgezette hetze is door de vrije pro-Duitsers". Ze vonden dat het gezag maar eens streng tegen deze kliek moest optreden, "omdat zij blijkbaar nog niet hebben begrepen dat niet zij, maar wij de baas ~~zijn~~ en dat het moffengewroet nu maar eens uit ~~moet~~ zijn".		De beschuldiging die de vader in het pamflet uit richting het Militair Gezag deed, deed veel stof opwaaien in het Zeeuws-Vlaamse dorp. Want hoe kon je van moord spreken als de lichamen nooit waren gevonden, vroegen veel Axelaren zich af. Velen vermoedden dat dit een "opgezette hetze was door de vrije pro-Duitsers". Ze vonden dat het gezag maar eens streng tegen deze kliek moest optreden, "omdat zij blijkbaar nog niet hebben begrepen dat niet zij, maar wij de baas waren en dat het moffengewroet nu maar eens uit moest zijn".

	==Zaak alsnog opgehelderd==		==Zaak alsnog opgehelderd==
	Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es is gebeurd duurde het nog lange tijd voordat er helderheid kwam in de zaak. De beide vrouwen bleken gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker Rubens. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten.		Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es was gebeurd duurde het nog lange tijd voordat er helderheid kwam in de zaak. De beide vrouwen bleken gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker Rubens. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten.
	Kort voor de 20e februari 1946 ~~heeft~~ vader Antheunis - woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid opleverde – nog een pamflet laten drukken, dat hij huis-aan-huis in Axel bezorgde. 'Sadistenmoord´ zo luidde de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem deed. "Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?", zo riep hij zijn plaatsgenoten toe, "waar blijft gerechtigheid?”<ref>[https://iguana.zebi.nl/iguana/www.main.cls?surl=catalogus#recordid=305391879Index=Indexppn ''Marie Antheunis (documentatiemap)'' (Middelburg: Zeeuws Documentatiecentrum, 2009).]</ref>		Kort voor de 20e februari 1946 had vader Antheunis - woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid opleverde – nog een pamflet laten drukken, dat hij huis aan huis in Axel bezorgde. 'Sadistenmoord´ zo luidde de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem deed. "Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?", zo riep hij zijn plaatsgenoten toe, "waar blijft gerechtigheid?” <ref>[https://iguana.zebi.nl/iguana/www.main.cls?surl=catalogus#recordid=305391879Index=Indexppn ''Marie Antheunis (documentatiemap)'' (Middelburg: Zeeuws Documentatiecentrum, 2009).]</ref>

	~~== Auteur ==~~
	~~-W. van Gorsel, 2023~~

	== Bronnen ==		== Bronnen ==
Regel 38:		Regel 35:
	*[https://nos.nl/75jaarbevrijding Website 75 jaar bevrijding]		*[https://nos.nl/75jaarbevrijding Website 75 jaar bevrijding]
	*[https://www.vpro.nl/speel~POMS_VPRO_383769~de-afrekening-9-moord-in-axel-het-spoor-terug~.html VPRO-radio ‘Het spoor terug’]		*[https://www.vpro.nl/speel~POMS_VPRO_383769~de-afrekening-9-moord-in-axel-het-spoor-terug~.html VPRO-radio ‘Het spoor terug’]

			== Auteur ==
			-W. van Gorsel, 2023

	== Noten ==		== Noten ==

Wim van Gorsel op 6 mrt 2023 om 14:25

2023-03-06T14:25:14Z

← Oudere versie		Versie van 6 mrt 2023 14:25
Regel 8:		Regel 8:
	\| overlijdensplaats = [[St. Jansteen]]		\| overlijdensplaats = [[St. Jansteen]]
	\| beroep = Handelaarster		\| beroep = Handelaarster
	~~\| VIAF = [https://viaf.org/viaf/]~~
	}}		}}
	==Achtergrond==		==Achtergrond==
Regel 27:		Regel 26:
	==Zaak alsnog opgehelderd==		==Zaak alsnog opgehelderd==
	Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es is gebeurd duurde het nog lange tijd voordat er helderheid kwam in de zaak. De beide vrouwen bleken gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker Rubens. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten.		Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es is gebeurd duurde het nog lange tijd voordat er helderheid kwam in de zaak. De beide vrouwen bleken gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker Rubens. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten.
	Kort voor de 20e februari 1946 heeft vader Antheunis - woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid opleverde – nog een pamflet laten drukken, dat hij huis-aan-huis in Axel bezorgde. 'Sadistenmoord´ zo luidde de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem deed. "Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?", zo riep hij zijn plaatsgenoten toe, "waar blijft gerechtigheid?”		Kort voor de 20e februari 1946 heeft vader Antheunis - woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid opleverde – nog een pamflet laten drukken, dat hij huis-aan-huis in Axel bezorgde. 'Sadistenmoord´ zo luidde de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem deed. "Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?", zo riep hij zijn plaatsgenoten toe, "waar blijft gerechtigheid?”<ref>[https://iguana.zebi.nl/iguana/www.main.cls?surl=catalogus#recordid=305391879Index=Indexppn ''Marie Antheunis (documentatiemap)'' (Middelburg: Zeeuws Documentatiecentrum, 2009).]</ref>

	== Auteur ==		== Auteur ==
Regel 34:		Regel 33:
	== Bronnen ==		== Bronnen ==
	=== Literatuur ===		=== Literatuur ===
	*[https://iguana.zebi.nl/iguana/www.main.cls?surl=catalogus#recordid=305391879Index=Indexppn Marie Antheunis (Middelburg: Zeeuws Documentatiecentrum, 2009).]		*[https://iguana.zebi.nl/iguana/www.main.cls?surl=catalogus#recordid=305391879Index=Indexppn ''Marie Antheunis (documentatiemap)'' (Middelburg: Zeeuws Documentatiecentrum, 2009).]

	===Sites===		===Sites===
Regel 46:		Regel 45:
	[[Category:Zeeuwen]]		[[Category:Zeeuwen]]
	[[Category:Geschiedenis]]		[[Category:Geschiedenis]]
			{{DEFAULTSORT:Antheunis, Marie}}
	{{DEFAULTSORT: Antheunis, Marie}}

Wim van Gorsel: /* Zaak alsnog opgehelderd */

2023-02-17T11:31:50Z

Zaak alsnog opgehelderd

← Oudere versie		Versie van 17 feb 2023 11:31
Regel 26:		Regel 26:

	==Zaak alsnog opgehelderd==		==Zaak alsnog opgehelderd==
	Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es is gebeurd ~~duurt~~ het nog lange tijd voordat er helderheid ~~komt~~ in de zaak. De beide vrouwen ~~blijken~~ gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker Rubens. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog ~~overigens~~ te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten. Kort voor de 20e februari heeft vader Antheunis - woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid ~~opleveren~~ – nog een pamflet laten drukken, dat hij huis-aan-huis in Axel ~~bezorgt~~. 'Sadistenmoord´ zo ~~luidt~~ de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem ~~doen~~. "Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?", zo ~~roept~~ hij zijn plaatsgenoten toe, "waar blijft gerechtigheid?”		Ondanks druk van vader Antheunisse op het Openbaar Ministerie helderheid te verschaffen over wat er met zijn dochter en Deborah van Es is gebeurd duurde het nog lange tijd voordat er helderheid kwam in de zaak. De beide vrouwen bleken gevangen te zijn genomen door de Orde Dienst (OD) en gewurgd door onderduiker Rubens. Hun lichamen, zwaar toegetakeld, werden in februari 1946 opgegraven op het ‘Groot Eiland’ in de gemeente St. Jansteen. De dader wist na de oorlog te ontkomen naar Californië in de Verenigde Staten.
			Kort voor de 20e februari 1946 heeft vader Antheunis - woedend over alle gesloten deuren en nietszeggende antwoorden die zijn speurtocht naar de waarheid opleverde – nog een pamflet laten drukken, dat hij huis-aan-huis in Axel bezorgde. 'Sadistenmoord´ zo luidde de kop boven een woedende uitval naar de dieven en moordenaars die nog op vrije voeten rondlopen, naar politie en Militair Gezag die niets voor hem deed. "Waar is de doofpot waarin alle vieze geheimen verdwijnen?", zo riep hij zijn plaatsgenoten toe, "waar blijft gerechtigheid?”

	== Auteur ==		== Auteur ==

Wim van Gorsel: /* Achtergrond */

2023-02-17T11:29:24Z

Achtergrond

← Oudere versie		Versie van 17 feb 2023 11:29
Regel 11:		Regel 11:
	}}		}}
	==Achtergrond==		==Achtergrond==
	Marie Antheunis was een alleenstaande moeder van een zoontje (Ben). Zij runde een handeltje in koolzaadolie, sigaretten en andere waar~~. Ze~~ fietste regelmatig de polders door op zoek naar klanten, ook in de oorlog. Het maakte haar niet uit of zij vriend of vijand waren. Politiek interesseerde haar niet. Zo werd de 38-jarige Marie – evenals Deborah van Es, boerendochter van een NSB-landwachter - ook wel eens gesignaleerd met Duitsers.		Marie Antheunis was een alleenstaande moeder van een zoontje (Ben). Zij runde een handeltje in koolzaadolie, sigaretten en andere waar en fietste regelmatig de polders door op zoek naar klanten, ook in de oorlog. Het maakte haar niet uit of zij vriend of vijand waren. Politiek interesseerde haar niet. Zo werd de 38-jarige Marie – evenals Deborah van Es, boerendochter van een NSB-landwachter - ook wel eens gesignaleerd met Duitsers.

	===Dolle dinsdag===		===Dolle dinsdag===
	Op 5 september 1944 (‘Dolle dinsdag’), toen de bevolking van Axel dacht dat de bevrijding aanstaande was, begon ook in Axel de jacht op verraders en moffenmeiden, zoals de meisjes worden genoemd die met de Duitsers vrijden. Het 'moffenkledder' werd kaalgeschoren, een vrouw uit een naastliggend dorp zelfs gebrandmerkt met een hakenkruis. NSB'ers kregen stenen naar hun hoofd.		Op 5 september 1944 (‘Dolle dinsdag’), toen de bevolking van Axel dacht dat de bevrijding aanstaande was, begon ook in Axel de jacht op verraders en moffenmeiden, zoals de meisjes worden genoemd die met de Duitsers vrijden. Het 'moffenkledder' werd kaalgeschoren, een vrouw uit een naastliggend dorp zelfs gebrandmerkt met een hakenkruis. NSB'ers kregen stenen naar hun hoofd.
	De plaatselijke dominee Piet van Oeveren die zichzelf tot burgemeester had uitgeroepen na de vlucht van de Duitse burgemeester, maakte er een einde aan. Hij waarschuwde op een aanplakbiljet voor samenscholen en raadde de dorpelingen aan binnen te blijven. De rust keerde voorlopig terug en op 19 september werd Axel echt bevrijd.		De plaatselijke dominee Piet van Oeveren, die zichzelf tot interim-burgemeester had uitgeroepen na de vlucht van de Duitse burgemeester, maakte er een einde aan. Hij waarschuwde op een aanplakbiljet voor samenscholen en raadde de dorpelingen aan binnen te blijven. De rust keerde voorlopig terug en op 19 september werd Axel echt bevrijd.

	===Vermist===		===Vermist===
	Intussen werden Marie Antheunis en Deborah van Es vermist. De twee vermiste vrouwen ~~hebben~~ vermoedelijk ook met de volkswoede te maken gekregen. Marie Antheunis was die dag op de fiets op weg naar huis vanuit Terneuzen, waar ze had gelogeerd bij haar zus. Maar ze is nooit in Axel aangekomen. ~~Debora~~ van Es~~, iemand die met de Duitsers vree,~~ is voor het laatst gezien op een Duitse pantserwagen ergens tussen Axel en Terneuzen.		Intussen werden Marie Antheunis en Deborah van Es vermist. De twee vermiste vrouwen hadden vermoedelijk ook met de volkswoede te maken gekregen. Marie Antheunis was die dag op de fiets op weg naar huis vanuit Terneuzen, waar ze had gelogeerd bij haar zus. Maar ze is nooit in Axel aangekomen. Deborah van Es is voor het laatst gezien op een Duitse pantserwagen ergens tussen Axel en Terneuzen.

	===Zoektocht===		===Zoektocht===
	Vader Antheunis ~~gaat~~ intussen op zoek naar zijn vermiste dochter. Hij ~~verspreidt~~ een pamflet nu interneringskamp Groot Eiland ~~wordt~~ gesloten. In dat kamp ~~hebben~~ een half jaar lang collaborateurs opgesloten gezeten. Liefjes van Wehrmachtsoldaten werden er ook opgesloten, hoewel dat eigenlijk niet mocht.		Vader Antheunis ging intussen op zoek naar zijn vermiste dochter. Hij verspreidde een pamflet als interneringskamp Groot Eiland werd gesloten. In dat kamp hadden een half jaar lang collaborateurs opgesloten gezeten. Liefjes van Wehrmachtsoldaten werden er ook opgesloten, hoewel dat eigenlijk niet mocht.
	Antheunis is ervan overtuigd dat zijn dochter en Deborah Van Es ~~zijn~~ vermoord tijdens hun verblijf in het interneringskamp Groot Eiland. Er ~~doen~~ allerlei verhalen de ronde over mishandelde gevangenen, soldatenliefjes die op een vervelende manier inwendig onderzocht zouden zijn en zelfs verkrachting. De familie had een schoonzoon al eens tevergeefs naar Groot Eiland gestuurd op zoek naar de vrouwen. Ook een gezamenlijke advertentie in plaatselijke krant had in januari 1945 niets opgeleverd.		Antheunis was ervan overtuigd dat zijn dochter en Deborah Van Es waren vermoord tijdens hun verblijf in het interneringskamp Groot Eiland. Er deden allerlei verhalen de ronde over mishandelde gevangenen, soldatenliefjes die op een vervelende manier inwendig onderzocht zouden zijn en zelfs verkrachting. De familie had een schoonzoon al eens tevergeefs naar Groot Eiland gestuurd op zoek naar de vrouwen. Ook een gezamenlijke advertentie in plaatselijke krant had in januari 1945 niets opgeleverd.
	De beschuldiging die de vader in het pamflet uit richting het Militair Gezag ~~doet~~ veel stof opwaaien in het Zeeuws-Vlaamse dorp. Want hoe kan je van moord spreken als de lichamen nooit zijn gevonden, ~~vragen~~ veel Axelaren zich af. Velen vermoeden dat dit een "opgezette hetze is door de vrije pro-Duitsers". Ze ~~vinden~~ dat het gezag maar eens streng tegen deze kliek ~~moet~~ optreden, "omdat zij blijkbaar nog niet hebben begrepen dat niet zij, maar wij de baas zijn en dat het moffengewroet nu maar eens uit moet zijn".		De beschuldiging die de vader in het pamflet uit richting het Militair Gezag deed veel stof opwaaien in het Zeeuws-Vlaamse dorp. Want hoe kan je van moord spreken als de lichamen nooit zijn gevonden, vroegen veel Axelaren zich af. Velen vermoeden dat dit een "opgezette hetze is door de vrije pro-Duitsers". Ze vonden dat het gezag maar eens streng tegen deze kliek moest optreden, "omdat zij blijkbaar nog niet hebben begrepen dat niet zij, maar wij de baas zijn en dat het moffengewroet nu maar eens uit moet zijn".

	==Zaak alsnog opgehelderd==		==Zaak alsnog opgehelderd==